HAKKIMIZDA
Bazı mekânlar sonradan açılmaz.
Zaten vardır.
Sadece bir gün kapısı aralanır ve içindeki hikâye duyulmaya başlar.
Müdavim, tam da böyle bir yer.
Bodrum Kalesi’nin asırlardır gölge düşürdüğü, denizin neredeyse kapısına kadar geldiği bu ev; yalnızca taş ve ahşaptan kurulmuş bir yapı değildir. Bu ev, denizle ömür boyu kurulmuş bir bağın, büyük bir aşkın ve Bodrum’a duyulan derin sadakatin sessiz tanığıdır.
Sadun Boro için deniz, gidilecek bir yön değil, yaşamın ta kendisiydi.
Yanında ise aynı ufka inanan, aynı cesareti taşıyan Oda Boro vardı.
Onların hikâyesi tek bir rotanın değil; nice koyun, nice limanın, nice rüzgârın içinden geçti.
Ama hangi deniz aşılırsa aşılsın, hangi kıyıya varılırsa varılsın, Bodrum hep kalbin bir yanında durdu.
Çünkü burası onlar için yalnızca dönülen bir yer değil, ait olunan yerdi.
İşte bu ev, o aidiyetin evidir.
Kalenin heybetiyle denizin sonsuzluğu arasında duran bu evin odalarında yalnızca hayat yaşanmadı; hatıra birikti, cümleler kuruldu, duygular satırlara dönüştü.
“Bir Hayalin Peşinde”, “Kısmet’in Dümen Suyunda”, “Pupa Yelken”, “Fora Yelken”…
Denizde olgunlaşan o büyük hikâye, burada kelimelere kavuştu.
Bugün Müdavim’de hâlâ o odanın nefesi vardır.
Hiç bozulmadan korunan o oda, sadece geçmişten kalan bir köşe değildir.
İçinde iki insanın denize, birbirine ve Bodrum’a duyduğu sadakat durur.
Bir ömrün izini, bir aşkın vakarını, dalgalar dinmiş olsa da geçmeyen o ruhu taşır.
Ve bu hikâye yalnızca duvarlarda kalmaz, sofraya da kurulur.
Müdavim’in mutfağında sunulan her lezzet, bu coğrafyanın hafızasından gelir.
Ege’nin yabani otları, zeytinyağının yalın gücü, denizden gelen taze tatlar…
Burada yemek, yalnızca bir tercih değil; yaşanmışlığın devamıdır.
Her tabak, bu toprağın ve bu denizin yıllardır anlattığı hikâyenin bir parçasıdır.
Belki de bu yüzden, burada kurulan her masa başka bir anlam taşır.
Gelenler sadece yemek yemez; o hikâyeye dahil olur.
Ve akşam olduğunda kaldırılan her kadeh, sıradan bir ana eşlik etmez.
Kalenin taşlarına çarpıp gelen rüzgâr, denizin tuzu ve bu evin hafızası aynı anda hissedilir.
O kadehler, bu evde yaşanmış o büyük aşka kalkar.
Müdavim’in hikâyesi tam burada yaşar.
Kalenin gölgesinde, denizin kıyısında, değişmeden kalan bu evde;
aşkın, sadakatin ve hatıranın silinmeyen izinde.
